6 CZERWCA 1961
BUENOS AIRES ARGENTYNA
Masz fart.
To się nazywa „umiejętności”.
Nie żeby były potrzebne w grze z tobą.
Czytałem w twoim pisemku Al Ahram Al Arabi,
że Argentyńczycy z łatwością wygrają.
Kolejna błyskotliwa analiza.
Nie wystarczy ci, że znieważasz mnie swoją passą.
Do tego obrażasz moją gazetę.
Od kiedy ten papier toaletowy jest gazetą?
Nie obrażaj poważnego dziennikarstwa.
Jedyne, co ma jakiś sens, to tytuł tego twojego pisemka.
Ale macie miny.
Spokojnie.
Kamel wykupuje najwięcej reklam
w mojej srajtaśmowej gazecie.
Abdulu,
herbata dla mnie
i dla tego frajera.
- Muszę iść. - Już?
Przygotowałem planszę.
Jeszcze chcesz grać? Wynik i tak już znamy.
Farciarz!
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
BAT JAM IZRAEL
Dzień dobry.
Przepraszam, to moje.
Proszę.
Jestem Dan Peleg.
Pracuję z pani mężem.
Przepraszam za bałagan.
Nie w głowie mi teraz goście,
ale matka i bracia Eliego przychodzą na obiad, więc...
Przy czym razem pracujecie?
Pomagam wszystkim naszym zaopatrzeniowcom.
Dlatego tutaj przyszedłem. Chciałem to pani dać.
Gdyby czegoś pani potrzebowała.
- Nadia! - Co?
Telefon.
W budynku jest tylko jeden. To może być coś ważnego.
Rozumiem.
- Niedługo wrócę. - Dobrze.
Przepraszam, że tak długo.
Położyłem tutaj wizytówkę.
Przepraszam za kłopot.
Proszę zostać.
Dzwoniła Sophie, matka Eliego. Źle się poczuła.
Zostanie pan na obiad?
Nie powinienem.
Jestem Sefardyjką.
Nie wypuszczę pana bez obiadu, zwłaszcza, że pracuje pan z Elim.
Mogę jakoś pomóc?
Usiąść.
Jest pan głodny?
Właściwie to tak.
To dobrze, bo dużo nagotowałam.
Lubi pan pikantne?
Tak.
To dobrze.
Kochana N,
to znów się stało.
I znów, jak ten głupiec,
byłem przekonany, że to ty.
Wszędzie widzę twoją twarz.
Słyszę twój śmiech.
Ale gdy się obrócę, ciebie nie ma.
Hola?
Cześć, Julio.
- Wejdź. - Dzięki.
Przeniosłam zaproszenie na jutro.
- Świetnie. - Tak.
Tu znajdziesz więcej informacji o gościach, którzy tam będą.
Zwróć uwagę na syryjskich wojskowych, a szczególnie na...
Na generała Amina Al-Hafeza, wojskowego attaché.
- Tak. - Wierzymy, że po zmianie układu sił
może on odegrać znaczącą rolę polityczną Syrii.
Owszem.
Chciałabym też...
Wiem.
Nie podchodzić do niego zbyt wcześnie.
Napijesz się czegoś?
Może herbaty...
albo szkockiej?
Nie powinieneś pić,
ale skoro ją masz, to z lodem.
I nie, mam nowe rozkazy.
Musimy działać szybciej niż planowaliśmy.
Gdy go spotkasz, spróbuj go zagadać i oczarować.
Potrzebujemy listów polecających.
Skąd ten pośpiech?
Szykuje się wyjazd do Damaszku?
Powiem ci, gdy się dowiem.
Ja nie...
A to co?
Nic takiego.
Nieprawda. Co to jest?
Do kogo piszesz? Kim jest „N”?
To głupota... „Nadia”.
- Czasami piszę dla zabicia... - Kim ona jest?
Kim jest Nadia?
To moja żona.
Nie wiedziałam, że masz żonę.
Już mówię.
Kamel nie jest żonaty.
- A Eli tak. - Eli nie istnieje.
W ten sposób walczę z samotnością.
Kamel nie jest samotny.
Dobrze, nie będę już ich pisał.
Ich? Jest więcej tych listów?
Gdzie?
Posłuchaj...
Nic z nimi nie robię. Pomyślałem tylko, że...
Może kiedyś, gdy to się skończy,
sprowadzę ich tutaj i pokażę...
Nie!
Nie rób tego!
To nie żaden teatrzyk.
A ty nie jesteś aktorem.
Albo jesteś Kamelem, albo zginiesz.
Rozumiem.
Wątpię.
Oddawaj. Będę musiała to zgłosić.
Ona nigdy ich nie przeczyta, obiecuję.
- Kto taki? - Już zrozumiałem, daj spokój!
A gdyby weszła tu policja?
Gdyby ktoś inny niż ja to znalazł?
Co?
Eli nie istnieje.
Nadia również.
Rozumiem, Julio.
Powtórz.
Eli nie istnieje.
Mów.
No już!
Nadia nie...
istnieje.
AMBASADA SYRII BUENOS AIRES, ARGENTYNA
Podejdź, Kamelu.
Poznaj naszego wojskowego attaché.
Generał Amin Al-Hafez.
Generale, to zaszczyt poznać
jednego z największych żyjących obecnie Syryjczyków.
Kamel dorastał w Argentynie,
ale wyraził gorące zainteresowanie powrotem do Syrii
i wykorzystuje swą wielką fortunę,
by zainwestować w jej przyszłość.
To moja żona, Zeinab.
Miło panią poznać.
- Uśmiechniecie się do zdjęcia? - Zapraszam.
Shukran.
- Gdzie się pan tego nauczył? - Na studiach w Szwajcarii.
Z zajęć niczego nie pamiętam, ale sztuczki barmańskie znam do dziś.
Co dla pana, przyjacielu?
Nie piję.
Jest pan bardziej pobożny niż ja.
Nie jestem z tego dumny, ale nie oprę się dobrej szkockiej.
Prawda, Zeinab?
Oczywiście, kochanie.
Jedynym sędzią jest Allah.
Pan nie jest żonaty?
Nie.
Miłości nie da się kupić.
Zeinab i ja możemy przedstawić pana kilku pięknym damom.
To, że nie jest żonaty
nie oznacza, że potrzebuje pomocy w szukaniu kobiet.
Jest bogaty...
i przystojny.
Jestem pewna, że pan Taabet nie może opędzić się od kobiet.
Prawda?
Nie sugeruję, że potrzebuje porad od takiego starucha jak ja.
Skoro pan nie pije...
może zapali pan ze mną cygaro?
Z miłą chęcią.
Zapraszam.
Pański ojciec dorastał w Damaszku?
Owszem.
Nigdy nie powrócił.
Żałował tego do końca życia.
Ale...
Śledził wzloty i upadki syryjskiej polityki
aż do samej śmierci.
To zajęcie na cały etat.
I słabo płatne.
ZAKLASYFIKOWANO
Kiedy zmarł?
Dwa i pół roku temu.
Pod sam koniec byliśmy sami.
Mama zmarła wcześniej.
Zanim odszedł, powiedział mi, żebym dłużej nie czekał
i nie spędzał życia z dala od ojczyzny.
Byłby taki szczęśliwy,
gdyby wiedział, że wracam do Damaszku.
Na co zmarł?
Na raka trzustki.
A pańska mama?
Wypadek samochodowy.
Przykro mi.
Gdzie są pochowani?
Dlaczego pan pyta?
Kilka miesięcy temu
syjoniści porwali Adolfa Eichmanna tuż sprzed domu przy ulicy Garibaldiego.
Zabrali go nieprzytomnego do samolotu i wywieźli do Izraela.
Buenos Aires to wspaniałe miasto,
ale mnóstwo w nim szpiegów.
Proszę posłuchać.
Ja jestem biznesmenem.
Również wszystko sprawdzam.
Zanim zainwestuję w coś
lub kogoś...
przeprowadzam własne śledztwa,
zatem rozumiem znaczenie środków ostrożności.
Miejsce 56,
rząd drugi,
Cmentarz Recoleta.
Proszę wybaczyć.
Ja jestem spokojny,
ale szef mojej ochrony, Ahmen Suidani,
ma lekką paranoję.
Taka jego praca.
Dzień dobry.
Chodźmy.
Porozmawiajmy na zewnątrz.
Doskonale.
Dziękuję.
Nigdy nie był pan w Syrii?
Ojciec opowiadał mi wiele swoich wspomnień.
Wątpię, czy to wciąż to samo miejsce.
Chyba się zgodzę.
Ufam jednak, że najlepsze jeszcze przed naszym krajem.
Dlatego potrzebujemy niepodległej Syrii,
będącej liderem arabskiego odrodzenia, by dorównać Europie
i Stanom Zjednoczonym.
Al-Kudsi tego nie dokona.
Teraz, gdy Syria zerwała się z wodzy Egiptu,
tylko jedna partia może dać radę.
Partia Baas.
Z tego powodu postanowiłem wrócić
i zainwestować swój czas, energię i pieniądze.
Chcę, żeby Syria odzyskała zasłużoną pozycję na świecie.
Nie możemy o tym rozmawiać poza gabinetem.
Nie wiadomo, kto może usłyszeć.
Wracajmy, zanim moja żona zaatakuje kolejnego mężczyznę.
Mam całkiem niezły wzrok.
Przepraszam.
Nie wiedziałem, co zrobić.
To ja powinienem przeprosić.
Wzięła pana za jaja, a pan zachował się jak dżentelmen.
Mustafo.
Sprawdź to.
Otwórz drzwi.
Suidani.
Jest tutaj.
Grób Taabetów.
Mówił prawdę.
Dobrze, wracaj.
Zurych.
Osiem, dwa, osiem, cztery, sześć.
Tak!
Taabet Eksport.
Widzieli państwo kogoś? Zostawiłem aparat i nie mogę znaleźć.
Widzieli państwo, czy ktoś wychodził?
Hola.
Julio, możemy się spotkać w La Paz?
Będę tam za godzinę.
KAWIARNIA LA PAZ
Co to?
Gdy analizowałem dokumenty podczas szkolenia
było tam sporo nazwisk, ale mało fotografii.
Pomyślałem, że to pomoże.
Nie takie były rozkazy.
Nikt cię nie prosił...
On jest z Ambasady.
- Stać! - Podejdź.
Już.
Wynoś się stąd. Zanim cię ktoś zobaczy.
- Co z nim zrobisz? - O to się nie martw.
Ciebie tu nie było.
Idź, mówię!
Wynoś się, do cholery!
Oto nazwiska nowych ocalonych,
znalezionych w tym tygodniu w Europie.
Malka Zajdel,
Kraków.
Pola Lovi,
Galicja.
Mordechai Ben-Dov...
Moje dwie siostry.
...Berlin.
Yousef Yotscapolak,
- Kraków. - To daremne.
Czuję, że już ich nie ma,
ale moje serce się nie poddaje.
Janus Behelda-Goldstein...
Codziennie tu siedzę i słucham tych nazwisk,
myśląc, że może...
Fantazjuję, jak by to było znów je zobaczyć.
...Budapeszt.
Moje dwie cudne siostry.
...Wilno.
Israel Figelbun,
Białystok.
Manache Menuchim...
Co słychać?
Przyszedłem o tym porozmawiać.
To jakiś błąd.
Eli i to wszystko.
Przeglądam raporty na temat postępu. Jest niezły.
- Szybko się uczy. - Jest zbyt narwany.
To nie nasz typ.
Odwołajmy to wszystko i zacznijmy od nowa.
Znajdźmy innego agenta.
Oszalałeś?
On chce coś udowodnić. Za bardzo tego pragnie.
Czujesz się za niego odpowiedzialny.
Tylko bez takich wycieczek.
Musimy szukać dalej. Potrzebujemy więcej czasu.
Uspokój się.
Minęło już 18 lat.
Osiemnaście lat temu powiedziano, że nic nam nie będzie.
Że mamy czas i musimy czekać.
Świat miał nie pozwolić nas skrzywdzić.
Otóż, świata nie obchodzi, czy przeżyjemy.
Jeśli my nie zatroszczymy się o siebie, nikt tego nie zrobi.
Nie mamy czasu, Dan.
Czas nigdy nam nie sprzyjał.
Rozmawiałam z biurem.
Nie wiemy, co nam grozi, więc siedzimy cicho.
Zostań tu.
Idź do klubu i pograj w tryktraka, ale trzymaj się z dala od Ambasady.
Co z listami polecającymi?
Bez nich nie wpuszczą mnie do Syrii.
- Kamel. - To się da naprawić.
Jeśli mnie podejrzewają,
to na pewno się nie spodziewają, że się zjawię
- i poproszę o papiery. - Nie ma mowy.
Wtedy operacja będzie zagrożona.
A czyja to wina?
Ja to naprawię.
Nie było cię tam wczoraj.
Nawiązałem dobrą relację z Al-Hafezem.
Znasz rozkazy.
Czekaj.
Dzień dobry.
Poproszę o pański paszport.
- Oczywiście. - Dziękuję.
- Byłem tu wczoraj na balu.
- Dziękuję. - Proszę.
Zapraszam.
Pan Taabet.
Pan Suidani.
Co...
W czym mogę pomóc?
Chciałem zanieść te torby do biura generała Al-Hafeza.
Znam drogę.
Zaprowadzę pana.
To miłe.
Dziękuję.
Cóż za niespodzianka.
Cóż...
Nie lubię przychodzić bez zapowiedzi, ale...
nasza wczorajsza rozmowa mnie uskrzydliła.
To zaszczyt być wysłuchanym przez prawdziwego bohatera Syrii.
Przeciwnie, to ja się cieszę z rozmowy z takim patriotą.
Ale co to takiego?
To tylko mały wyraz mojego podziękowania.
Zimy w Buenos Aires bywają srogie.
Mam nadzieję, że pani Zeinab skorzysta.
Wspaniałe.
- Będzie wniebowzięta. - Drobiazg.
A to dla pana.
- Nie trzeba było. - Ależ trzeba.
Nasza wczorajsza rozmowa...
utwierdziła mnie w decyzji o powrocie.
Postanowiłem przyspieszyć podróż.
Wkrótce wyjadę do Europy, a stamtąd do Damaszku.
Otrzymałem list polecający od Latifa, by móc wjechać do kraju.
Mam nadzieję, że to wystarczy.
Ja również napiszę dla pana list.
- Nie śmiałbym prosić. - To dla mnie zaszczyt.
W jaki sposób spłacę ten dług?
Z pewnością coś wymyślę.
Pan, człowiek wysokiej rangi,
pewnego dnia będzie potrzebował infrastruktury i sojuszników,
aby zdobyć pozycję, która się panu należy.
Przydadzą się do tego pieniądze.
Alhamdulillāh,
ja je mam.
Ważniejsza jest dla mnie lojalność.
Z tego, co zdążyłem zauważyć,
to jedna z pańskich cech.
Gdy nadejdzie odpowiedni czas,
będę pana wspierał.
Perfekcyjnie uszyte.
Zawsze świetnie to robisz.
Wrażenie robi jedynie to, że ledwo sięgam do maszyny.
W porządku?
Tak, oczywiście.
Tova!
- Na pewno? - Tak.
Nadia?
Nadia!
Jedziemy do szpitala.
Nie bez Eliego.
Zdejmij ubranie, Kamelu.
Spakowaliśmy twoje rzeczy i kupiliśmy prezenty dla twojej rodziny.
I...
kupiliśmy również to.
Kiedy?
Kilka dni temu.
Czemu nikt mi nie powiedział?
Nie wiedziałem.
Bo byłeś Kamelem.
Eli, właśnie wróciłeś.
Idźcie już.
Dziękuję, że nazwałaś ją Sophie.
Moja mama jest zachwycona, a wiesz, że nie jest z nią łatwo.
Bardzo ją przypomina.
Jest uparta i głośna.
Uznałam to za stosowne.
I tak jak twoja mama, ciągle jest głodna.
Chodź.
- Dzięki, że przyszedłeś. - Jasne.
Poczekaj na zewnątrz.
Cieszę się, że zadzwoniłeś i wiem, co teraz czujesz.
Mam córeczkę.
Jest taka...
piękna i niewinna.
Jest podobna do Nadii.
Nie chcę...
Nie chcę wracać.
Dzięki twoim działaniom
zdobyliśmy dużo więcej informacji.
Teraz lepiej rozumiemy region.
Ratujesz ludzi przed śmiercią.
To całe wydarzenie z aparatem...
- Popełniłem błąd. - Agenci działają według planu
przygotowanego przez nadzorcę.
Przepraszam, wiem.
Ostatecznie jednak
w terenie jesteś sam.
Czasami musisz podjąć decyzje, które nie były uzgodnione.
To część twojej pracy.
Wybraliśmy cię, bo masz dobry instynkt.
Ufamy twoim wyborom.
To, że nie było tego w planie nie znaczy, że popełniłeś błąd.
Przeze mnie zginął człowiek.
Ratujesz ludzkie życie, Eli.
Nie odbierasz go.
Pamiętaj o tym.
Co?
Byłeś przeciwko Eliemu
odkąd go tylko wskazaliśmy na agenta.
Uważałeś, że on się nie nadaje.
A teraz chcesz, żeby jechał?
Co się zmieniło?
Nic.
Ma do wykonania zadanie, a ja mu pomogę.
Czy oby na pewno?
Co? Myślisz, że wysyłam jej męża na śmierć, żeby...
Za kogo ty mnie masz?
Chcę zrozumieć, dlaczego trzymasz w domu jej zdjęcie.
By pamiętać, jaka jest cena.
Mam go wyszkolić i zapewnić mu bezpieczeństwo,
aby po zakończonej misji mógł wrócić.
Do niej.
Do tego, co zbudowali.
Moja relacja z Nadią Cohen
to nie romans.
Cieszę się, że tu jesteś, Eli.
Nie zostawiaj nas.
Proszę.
Napisy: Agata Martelińska